Cultuur en Erfgoed

.

Jean Del'Cour

.

Jean Del Cour, befaamd barok-beeldhouwer buiten onze grenzen, werd in 1631 in Hamoir geboren en stierf in 1707 in Luik.

Na een verkorte studie, wendde hij zich tot de Schone Kunsten, tekenen en vooral beeldhouwkunst. Hij vervolgde zijn opleiding in Italië en liet zich inspireren door Bernini.

Zijn belangrijkste werken: het altaar van de Notre Dame in Hasselt, de beelden van de Saint-Jacques kerk in Luik, de Drie Gratiën van de Fontein van de Luikse Perron. In Hamoir kun je een bronzen Madonna met kind bewonderen (Place Del Cour), de eiken deuren van de tabernakel (kerk van Hamoir).

Een brochure en de route van de Jean Del Cour-wandeling zijn verkrijgbaar bij het VVV-kantoor van Hamoir of  via downloaden .

Romaanse kerk in Xhignesse

.

De Sint Pieterskerk (juweeltje van de maaslandse Romaanse kunst) in Xhignesse werd in de 11e eeuw gebouwd. Dit gebouw valt op door zijn afmetingen, de architectuur en de kwaliteit van de bouw. In de loop der eeuwen is het meerdere keren gerestaureerd. Vandaag maakt het deel uit van het belangrijkste erfgoed van Wallonië.

De kerk is het hele jaar door te bezoeken.

Voor meer informatie is er een gratis brochure te verkrijgen bij het VVV Kantoor.

Jazz

.

Gedurende acht jaar, tussen 1959 en 1966, op initiatief van Joe Napoli (voormalig GI die in onze streek een offensief had geleden en die later manager van Chet Baker was) , werd het dorp Comblain-la-Tour omgevormd tot een van de hoogste jazz-locaties ter wereld. Artiesten die optraden op het festival waren: John Coltrane, Ray Charles, Jimmy Smith, Nina Simone, Stéphane Grapelli, Cannonball Adderley, Chet Baker, Woody Herman en vele anderen.

Het festival werd in 2009 nieuw leven ingeblazen ter gelegenheid van het vijftigste jubileum van de eerste editie. Sindsdien hebben een groot aantal artiesten opgetreden in het Biron Park waaronder: Steve Houben, Philip Catherine, Archie Shepp, Lee Konitz, Toots Thielemans, Gonzalo Rubalcaba, Richard Galliano, Lucky Peterson, Éric Legnini, Tigran Hamasyan, Aly Keita, Tinariwen, DobetGnahoré, Beverly Jo Scott, Pierrick Pédron, Chico Freeman, McCoyTyner, Esperanza Spalding, Marcus Miller, Bojan Z, Tchavolo Schmitt, Michel Portal, Richard Bona, Lionel Loueke, Erik Truffaz, Boney Fields en Angelo Debarre.

Door gebrek aan financiële middelen wordt het festival sinds 2016 niet meer georganiseerd.

Voor het treinstation staat een standbeeld van de « jazzmen ».

De toren van Comblain-la-Tour

.

De toren dateert uit de 16e eeuw. Deze versterkte woning gaf zijn naam aan het dorp. Door de eeuwen heen zijn er verschillende gebouwen toegevoegd. Het werd gebouwd door Robert van de Marck d’Arenberg, zijn wapenschild is nog steeds zichtbaar!

Voor meer informatie, vooral voor wat betreft de architectuur, raden wij U aan om het volgende boek te lezen : A. Jadot, La tour de Comblain-la-Tour, dans « Les Echos de Comblain », novembre 1976, n°11, p. 84-85.

De 'Maagdenrotsen'

.

De klimmers hebben het fantastisch gehad sinds 1930, maar de staat van de rotsen was zorgwekkend. Enorme veiligheidswerken door het Belgische Rebolting Team, resulteerden in de officiële heropening van het massief, wat nu weer toegankelijk is. Tot slot herinneren wij U eraan dat de plek valt onder de natuurbescherming “Natura 2000” en daarom zijn er ter plaatse  zeer strenge regels voor activiteiten.

La Maison du Piqueur

.

Op het plein Place Del Cour, kan men het opmerkelijke gebouw van de bekende beeldhouwer Jean Del Cour ontdekken. De naam van het huis (maison du piqueur) is verbonden met de vroegere bewoner van dit huis, welke aan het einde van de 19 eeuw werd gekocht door de spoorwegmaatschappij. In die tijd woonde er een spoorwegmedewerker: de piqueur. Deze medewerker moest de arbeiders via de prikklok  « inklokken » of « prikken » (« piquer ») als ze begonnen met werken.

Vandaag vindt U er het VVV kantoor van Hamoir ! Ook zij « prikken » activiteiten en onmisbare evenementen!

Watermolen en justitiehof van Bloquay

Langs de beek « Le Bloquay » in Fairon, ligt de watermolen met dezelfde naam. Deze is sinds 1984 geclassificeerd. Op afspraak, kunt U het hele jaar door de molen ontdekken, het waterrad, de binnenmachinerie en de hoeve (rue du Bloquay 3, 4180 Fairon, tél : 086/38.90.29).

Het justitiehof (17e eeuw) ligt in het centrum van Fairon. Het vervulde administratieve functies en reguleerde kleine misdaden. Het hoorde ooit bij het Hoge Gerechtshof van Stavelot-Malmedy. Het is een oude versterkte boerderij, een opmerkelijke groep oude gebouwen die rond een vierhoekige binnenplaats zijn gebouwd. Grote schuren dateren uit 1781 en 1799. De grote stallen dateren uit 1781 en 1799. De bestrating van de weg en de trottoirs zijn kiezels uit de Ourthe.

Het Justitiehof kan niet bezocht worden.

Sprookjes en legenden

.

Het kruis van de pastoor

Dit monument, zichtbaar op de (groen bewegwijzerde) wandelroute, herdenkt de plaatselijke legende :

«Op een zondag in 1778, voorbereidend om de dienst te vieren, merkte de pastoor van Xhignesse dat er een heiligschennende diefstal in zijn kerk was gepleegd. Tijdens de mis, gaf hij commentaar op de moed en de vaardigheid van de dieven ; hij had de gevaarlijke woorden: “Deze verscheurende wolven moeten ook sluwe vossen (in het Frans : ‘renard’) zijn ».

De drie drie gebroeders Renard waren aanwezig. Heeft de pastoor willen zeggen dat hij ze verdacht? In ieder geval, dat was wel wat de gelovigen begrepen. Wetend dat de gebroeders niet alleen vrienden in de parochie hadden, namen ze de opmerking van de priester voor een beschuldiging en waren ze woedend. Toen hij erover hoorde, ging de pastoor ze opzoeken en vertelde hen dat hij ze niet verdacht.
De broers deden alsof ze de uitleg van de priester accepteerden maar bleven zich beledigd voelen. Dus perfectioneerden ze een “perfecte” misdaad en gooiden de arme pastoor in het tumultueuze water van de Amblève, nadat ze hem buiten bewustzijn hadden geslagen. Er was echter een getuige die, na zwijgen uit angst voor represailles, uiteindelijk alles zei. Het lichaam van de priester werd gevonden. Aan het einde van een proces welke veel sensatie veroorzaakte, werden de gebroeders Renard veroordeeld : ze werden gebrandmerkt met gloeiend hete ijzeren klemmen, voordat ze werden opgehangen.

Om meer te weten te komen, kunt U de brochure van de Romaanse Xhignessekerk raadplegen.
Bron: PETIT A., Hamoir-sur-Ourthe guide officiel illustré, S.A., Liège, Imprimerie Bénard, p. 83-84.

De Klokken van Chirmont

« Naar aanleiding van een ongeval op de weg, kwamen de klokken (bestemd voor de kerk in Harzé) die vanuit Anthisnes per kar vertrokken, pas rond middernacht aan bij de rand van de Ourthe aan de voet van Chirmont. De veerman verkeerde door deze lange vertraging in een slecht humeur, maar laadde toch de klokken op zijn veerboot en roeide. In het midden van de zware stroming in de rivier, riep hij luid : “de klokken, naar de duivel”. Op hetzelfde moment scheurde een bliksemflits de hemel, terwijl het donderde en de boot zonk. Sinsdien, zo gaat de legende, luiden de klokken ieder jaar op kerstavond om middernacht vanuit de bodem van de rivier. »

Samenvatting uit : PETIT A., Hamoir-sur-Ourthe guide officiel illustré, S.A., Liège, Imprimerie Bénard, p. 89